Blog
“Dankzij Het Majin Huis ging ik weer in mezelf geloven”
Op deze Wereldkankerdag vertelt bezoeker Sabine wat ons begeleidingscentrum voor haar betekent.
Sabine: “Het was met een klein hartje dat ik hier de eerste keer aanbelde. Maar de deur ging open en ik voelde meteen warmte en respect. Alsof er een deken over me gelegd werd. En niemand vroeg om uit te leggen wat er met mij scheelde.”
Sabine: "Ik beschouw de ziekte kanker nu niet meer als allesvernietigend."
Vaas vol fouten
“De eerste activiteit waaraan ik meedeed, was aquarelleren. Dat was iets wat ik nog nooit gedaan had. Apetrots ging ik naar huis met een vaas vol bloemen. Ik heb ze aan de muur gehangen. Dat werkje zit vol fouten, maar ik ben er nog altijd fier op.”
“Het gaat in de crea-ateliers niet zozeer om het resultaat, maar vooral om het samen bezig zijn, om de verbinding.”
Het Majin Huis is mijn ankerpunt.
Sabine: "Het gaat in de crea-ateliers niet zozeer om het resultaat, maar vooral om de verbinding."
Nieuwe vriendinnen
“Ik kom uit Zwevezele, een dorp waar ik heel goed ingebed was. 2,5 jaar geleden verhuisden Wilfried en ik naar Gent om dichter bij de kinderen en kleinkinderen te zijn. Ik dacht toen dat ik nooit nog nieuwe mensen zou leren kennen, ook omdat ik door mijn ziekte niet meer overal naartoe kan. Maar in Het Majin Huis maakte ik intussen zelfs nieuwe vriendinnen. Sommigen zie ik ook al buiten dit huis.”
“En hier voel ik me niet oud, dat is ook leuk. Leeftijd speelt geen rol in Het Majin Huis. Met de jonge mensen die naar de crea-ateliers komen, heb ik op hetzelfde niveau contact en verbinding als met leeftijdsgenoten. Want we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.”
De moeite waard
“Gaandeweg begon ik hier anders naar de ziekte kanker te kijken. Ik zag hier medebezoekers met een zekere fierheid rondlopen en dingen opnemen. Ik dacht: kijk eens, hoe zij zich weren. Stilaan ging ik me aan hen spiegelen. Ik zei tegen mezelf: het is niet omdat je 73 bent en kanker hebt dat je je hoofd moet laten hangen. Zo vond ik hier mijn zelfrespect en zelfwaardering terug.”
“De smaakvolle inrichting van dit huis hielp daarbij. Als je kanker hebt, verandert je uiterlijk en kijk je de eindigheid in de ogen. Dan vind je jezelf niet altijd nog de moeite waard. Maar jullie maken het hier mooi en gezellig voor ons. Daarmee zeggen jullie dat wij wel nog de moeite waard zijn.”
Sabine: "Hier leerde ik dat ik niet samenval met mijn ziekte."
Nog 1000 andere facetten
“Ik draag mijn ziekte nu al 8 jaar met me mee. Maar hier leerde ik dat ik niet samenval met die ziekte. Ik heb nog 1000 andere facetten. Ik ging me realiseren dat je kanker kunt hebben én nog naar leuke dingen kunt uitkijken. Ik beschouw kanker nu niet meer als allesvernietigend.”
“Intussen neem ik buiten Het Majin Huis allerlei zaken weer op. Ik volg nu kunst- en tekenlessen. En ik ging opnieuw vrijwilligerswerk doen. Ik geef huiswerkbegeleiding aan 2 Syrische meisjes. Dat vind ik héél vervullend.”
“Ik denk niet dat ik die initiatieven zou genomen hebben zonder Het Majin Huis. Van hieruit is het begonnen. Dankzij Het Majin Huis ging ik weer in mezelf geloven. Dit is mijn ankerpunt.”