Blog
De Dixit-verhalen van onze vrijwilligers
2026 is het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger. Daarom zetten we dit jaar vrijwilligers van Het Majin Huis extra in de kijker. Eén voor één mogen ze een kaart kiezen uit het gezelschapsspel Dixit. We vragen hen welke kaart het best uitdrukt hoe ze hun engagement in ons huis beleven.
Onthaalvrijwilliger Betty: 'De bezoekers, vrijwilligers en vaste medewerkers hangen enorm aan elkaar'
Betty: "Het gouden licht dat van die appel afstraalt, symboliseert de energie die ik hier voel.”
Betty: “Zie je die 3 veelkleurige stroken in het kleed van die vrouw? In die 3 stroken zie ik de bezoekers, de vrijwilligers en de vaste medewerkers van Het Majin Huis. De verschillende kleuren symboliseren de diversiteit in elke groep. Samen vormen ze één mooi geheel."
“Ik hou van kleuren en van diversiteit. Zoals ik hou van alle soorten mensen, ook zij die door anderen soms als ongewoon bestempeld worden. Ik herinner me bijvoorbeeld een introvert koppel dat ik hier eens ontving. Ze babbelden quasi niet. Ik vond dat vooral heel interessant. Van mij mogen mensen ook best wat ‘moeilijk’ of ‘apart’ zijn.”
Dat het hier zo goed loopt, is te danken aan de spirit in Het Majin Huis. Iedereen staat er voor elkaar.
“Ondanks alle diversiteit hangen de bezoekers, de vrijwilligers en de vaste medewerkers in Het Majin Huis enorm aan elkaar. Ik geniet daarvan, want vroeger maakte ik dat op andere plaatsen weleens anders mee. Dat het hier zo goed loopt, is te danken aan de spirit in Het Majin Huis. Iedereen staat er voor elkaar. Op de kaart zit dat voor mij in het gouden licht dat van die appel afstraalt. Dat symboliseert de energie die ik hier voel.”
Administratief vrijwilliger Marleen: 'Ik wou nog iets naast de wereld waar ik al inzat'
Marleen: “De vrouw op de kaart zit onder een stolp en kijkt naar buiten. Zo voelde ik me toen ik hier aanklopte."
Marleen: “Deze kaart brengt mij terug naar het verhaal van mijn papa, die 2 jaar geleden aan kanker overleden is. In het ziekenhuis zag ik alle zorgprofessionals enorm hun best doen. Maar ik merkte ook hoe ze zich noodgedwongen vaak moesten beperken tot de puur medische handelingen. Daarmee hadden ze de handen al meer dan vol.”
“Ik herinner me nog de appelsien die op een avond op het kastje van papa lag. Hij had die ’s middags bij het eten gekregen. Maar hij had niet meer de energie om die zelf te pellen. Ik heb dat toen voor hem gedaan. Hoewel hij niet veel meer at in die periode, at papa die sinaasappelpartjes toch, stuk voor stuk, met zó veel smaak op. Ik dacht: zulke kleine genietmomentjes zou ik ook willen geven aan mensen die ziek zijn of het moeilijk hebben.”
Iets waar ik goed in ben – cijfertjes – kan ik nu ook inzetten in een organisatie die zo veel betekent voor mensen.
“Alleen: ik heb een gevuld leven. Ik zag niet de mogelijkheid om daar vrijwilligerswerk bij te doen. Tot ik Het Majin Huis ontdekte. Dat ligt vlak naast mijn werkgever, Europabank. Ik hoef me amper te verplaatsen.”
“Ik bied hier nu af en toe administratieve steun tijdens mijn middagpauze. Iets waar ik goed in ben – cijfertjes – kan ik nu ook inzetten in een organisatie die zo veel betekent voor mensen.”
“De vrouw op de kaart zit onder een stolp en kijkt naar buiten. Zo voelde ik me toen ik hier aanklopte. Ik wou nog iets naast de wereld waar ik al inzat. Ook de sterretjes zijn passend. Het Majin Huis heeft voor mij iets magisch. Ik prijs me gelukkig dat ik er een heel klein beetje deel van mag uitmaken.”
Onthaalvrijwilliger Brigitte: 'De vuurtoren is een baken, net als Het Majin Huis'
Brigitte: "Naast mijn familie heb ik niets in mijn leven dat mij zo nauw aan het hart ligt als Het Majin Huis."
Brigitte: "De vuurtoren is een baken, net als Het Majin Huis. Als je je in een woelige zee bevindt, zoals tijdens een kankertraject, dan heb je soms het gevoel dat je verdrinkt. Het Majin Huis reikt mensen op zo’n moment een boei aan. Het voelt betekenisvol om daar deel van uit te maken.”
“Ik mocht eerst zelf als bezoeker ervaren hoe deze organisatie voor mij een redding werd. Het begrip, het lotgenotencontact en de genegenheid die ik hier vond, waren voor mij zó waardevol.”
Het is een soort van liefhebben. Ik zie dit huis graag.
“Na een tijdje wilde ik hier zelf graag als vrijwilliger aan de slag. Ik geniet van de warmte onder de vrijwilligers. We hangen heel erg aan elkaar.”
“Vanmiddag kon mijn eten niet snel genoeg klaar zijn. Ik voelde me weer zo gedreven om naar hier te komen. Dit huis lijkt wel een magneet voor mij. Naast mijn familie heb ik niets in mijn leven dat mij zo nauw aan het hart ligt. Het is een soort van liefhebben. Ik zie dit huis graag.”
Onthaalvrijwilliger Eddy: 'De boeken symboliseren de levensverhalen van onze bezoekers'
Eddy: "Ik ervaar in Het Majin Huis hoe boeiend het is als mensen je even laten meelezen in hun boek."
Eddy: "De boeken symboliseren voor mij de levensverhalen van de bezoekers van Het Majin Huis. Als onthaalvrijwilliger leren wij uit elk boek een flard kennen. Er is bij al die boeken één gemeenschappelijke noemer: een ervaring met kanker. Daarom zijn ze goed stapelbaar. Tegelijk zijn alle boeken verschillend."
In het gewone leven sta ik misschien niet zo vaak stil bij wat er gebeurt en bij wat de mensen rondom mij voelen en denken. Dat leer ik hier.
"In het gewone leven sta ik misschien niet zo vaak stil bij wat er gebeurt en bij wat de mensen rondom mij voelen en denken. Dat leer ik hier. Ik ervaar in Het Majin Huis hoe boeiend het is als mensen je even laten meelezen in hun boek."
"In de vrouw beneden op het kaartje zie ik mijn collega-onthaalvrijwilliger van deze namiddag, Martine. Ik roep naar haar: 'Gooi nog maar een boek naar boven, er kunnen er nog bij.'"